ACTA-promovendus Joost den Boer onderzocht de mondzorgpraktijk van nu. In Nederland wordt er in mondzorgpraktijken steeds meer samengewerkt door veranderingen in de samenleving. Daarmee is de rol van tandarts verschoven van 'organ isatorisch leider' naar 'klinische leider'.
De mondzorgprakti jk is de afgelopen decennia veranderd van kleine praktijken met 1 tan darts naar meer grote praktijken met grotere teams. Daarin werken tan dartsen steeds vaker samen met collega’s, mondhygiënisten en preve ntieassistenten en zijn er in veel gevallen ook praktijkmanagers acti ef. Bovendien komt het voor dat praktijken zich organiseren binnen ee n keten.
Samenwerken betekent ook taken verdelen. Tandartsen ho uden zich vooral bezig met diagnostiek en meer ingewikkelde behandeli ngen en mondhygiënisten richten zich vooral op parodontale zorg (het schoonhouden van het gebit en het tandvlees). Preventieassistenten s pelen een belangrijke rol bij het voorkomen van mondproblemen. Toch b lijft de praktijk divers. Niet overal wordt de taakverdeling volledig doorgevoerd, bijvoorbeeld door personeelstekorten of verschillen in visie.
Organisatorische taken die de praktijkeigenaren vroeger veel zelf uitvoerden worden nu vaker ui tgevoerd door praktijkmanagers. Hierdoor is organisatorisch leidersch ap voor tandartsen minder belangrijk geworden. Praktijkeigenaren zijn nu meer 'klinisch leider' van een team van mondzorgprofessionals, di e ieder hun eigen aandachtsgebieden hebben. Dit past bij ontwikkeling en in de samenleving en de mondzorg, zoals het belang van preventie, de breedte van het vak, het centraal stellen van de patiënt en het b ewaken van de kwaliteit van de zorg.
Hoe teams samenwerke n, hangt sterk samen met leiderschap en gedeelde doelen. Sommige prak tijken kiezen voor een sturende aanpak, andere voor meer ruimte en au tonomie. Daarnaast kunnen doelen verschillen van vooral aandacht voor de patiënt tot aan een efficiënte organisatie van de zorg. Er best aat geen ideaal model: effectieve samenwerking vraagt maatwerk en han gt samen met persoonlijke voorkeuren.
Samenwerking draagt bij aan betere kwaliteit, efficiënt ere zorg en meer aandacht voor preventie. Tegelijkertijd blijven uitd agingen bestaan, zoals personeelstekorten en de toegankelijkheid van de mondzorg. De kern blijft: goede samenwerking is een voorwaarde om de mondzorg toekomstbestendig en optimaal patiëntgericht te maken.
Joost den Boer promoveert 19 juni op zijn proefschrift: 'Collabo ration within Dutch oral healthcare practices. Organisation and roles in daily practice'.
DESCRIPTION: De mondzorgpraktijk is de afgelopen decennia veranderd va n kleine praktijken met 1 tandarts naar meer grote praktijken met gro tere teams. Daarin werken tandartsen steeds vaker samen met collega� �s, mondhygiënisten en preventieassistenten en zijn er in veel geval len ook praktijkmanagers actief. Bovendien komt het voor dat praktijk en zich organiseren binnen een keten. Samenwerken betekent ook taken verdelen. Tandartsen houden zich vooral bezig met diagnostiek en meer ingewikkelde behandelingen en mondhygiënisten richten zich vooral o p parodontale zorg (het schoonhouden van het gebit en het tandvlees). Preventieassistenten spelen een belangrijke rol bij het voorkomen va n mondproblemen. Toch blijft de praktijk divers. Niet overal wordt de taakverdeling volledig doorgevoerd, bijvoorbeeld door personeelsteko rten of verschillen in visie.